Bron: Tjebbe van Tijen, http://www.flickr.com/photos/7141213@N04/8569327577/
In een artikel voor de Financial Times zegt Misha Glenny dat Cyprus weliswaar een belastingparadijs was, waar rijke Russen jarenlang hun (zwarte) spaargeld hebben kunnen onderbrengen, maar dat het eiland in twee andere opzichten nóg belangrijker is voor de Russische regering.
In de eerste plaats zijn er grote hoeveelheden gas gevonden, ook onder het Cypriotische deel van het continentale plat. Rusland zou bang zijn dat dit gas de (Europese) markt voor Russisch gas kan verpesten. Daarom heeft Moskou voorgesteld Cypriotische schulden over te nemen in ruil voor een gedeeltelijke controle over het Cypriotische gas. En in de tweede plaats is het eiland strategisch belangrijk voor Rusland, omdat de nabijgelegen marinebasis Tartuk in Syrië onder druk staat door de burgeroorlog in dat land. Dat zouden de twee redenen zijn dat Rusland – op wat verbale protesten voor de bühne na – niet echt in het geweer is gekomen tegen het besluit om maar liefst twintig procent af te romen van de spaartegoeden van meer dan 100.000 euro die bij de Cypriotische banken zijn ondergebracht.
Volgens Glenny gaat het daarbij om zo’n 22 miljard dollar aan Russisch spaargeld, een derde van het totaal. De Russen voelden zich tot Cyprus aangetrokken door het milde klimaat, de gemeenschappelijke (Grieks/Russisch-orthodoxe) religie en het feit dat Cyprus de toegangspoort tot Europa was. Er zouden in de loop der jaren zo’n tachtig Russische oligarchen tot Cyprioot zijn genaturaliseerd om het makkelijker voor ze te maken de Europese markt te penetreren. Dit zou met name voor Duitsland een sterke motivatie zijn geweest om aan te dringen op de depositobelasting.
Bovendien was Cyprus tijdens de Koude Oorlog een belangrijk centrum in het spionagenetwerk van de KGB. Van hieruit werden de ontwikkelingen in het Midden-Oosten nauwlettend in de gaten gehouden. De overblijfselen van dit netwerk waren voor de Russische oligarchen en misdaadsyndicaten van cruciaal belang bij het veranderen van Cyprus in ‘s werelds grootste witwasmachine voor kapitaal van dubieuze herkomst.
Bron: Financial Times